Starten met, of beter gezegd: me durven laten zien met de EssenceWise methode hield voor mij in om te gaan staan voor het toegeven dat het volgen van mijn intuïtie en lichamelijk en energetisch waargenomen sensaties, beelden, en tekst, krachtiger instrumenten voor mij betekenen dan mijn zo goed geschoolde en getrainde intellect.

Ik was dat meisje-af, die jonge vrouw die in de jaren ’80 zulke hoge cijfers haalde op het HBO en waarin zoveel potentieel gezien werd door de docenten van de school voor journalistiek, dat enkelen van hen hun hoge verwachtingen op me projecteerden en me bombardeerden tot één van de vijf beste studenten van mijn jaar. Ik zou toch zéker nog wel doorstromen naar de universiteit; spraken ze me liefkozend en aanmoedigend toe. En inderdaad; dat wilde ik. Dacht ik. Ik heb nog vier maanden rondgelopen op de Vrije Universiteit. Doorgelopen in de lijn der verwachting van mijn docenten, die op die leeftijd deelaspecten vertegenwoordigden van de (door mij vermeende) verwachtingen van mijn inmiddels overleden vader die ik mezelf zo eigen had gemaakt dat ik niet meer wist wat ík dan wilde en wie ík dan was. 
Doodongelukkig werd ik ervan, die massa’s mensen, in een onpersoonlijk gebouw met onpersoonlijke contacten en een docent die op een podium op tig meter afstand met microfoon zijn verhaal afdraaide. Ik miste het contact. Dit was het niet. Wat wilde ík? Jarenlang heb ik het niet echt geweten. Ik voelde en wist dat er meer was maar kwam er niet bij.

LICHAAM ALS INSTRUMENT

Pas toen ik in mijn lichaam ging voelen, mijn lijf als instrument leerde gebruiken met opleidingen in energetisch werk, lichaamswerk, haptonomie studeerde, tantra en ademwerk ging doen, kwam ik uit bij wat ik écht wilde.
Napoleon Hill zei ooit: “Angst is de grootste vernietiger van menselijk potentieel.”
Na jaren en jaren twijfelen en om de hete brij heen draaien kon ik er niet meer omheen om mijn binnenste naar buiten te laten komen. Trouw zijn aan wie ik ten diepste ben, ik kón niet anders meer.

FEEL THE FEAR AND DO IT ANYWAY

Op een gegeven moment wordt de leidraad van de liefde zo’n sterke kabel dat de angst in de ogen gekeken kan worden, doorvoeld en gepasseerd, liefdevol aanschouwd en gevoeld tot de volgende angsthobbel zich aandient. Net zo vaak tot je gaat zien dat angstgedachten pas lading kunnen krijgen als jij ervoor kiest om er lading in te leggen door ze serieus te nemen. Toen ik deze kunst ging beheersen, wetende dat mijn binnenwereld mijn buitenwereld creëert, ging de rem er af.

TWIJFEL DOET STILSTAAN, OM DAARNA WEER DOOR TE KUNNEN

De taal van het gevoel en emoties, gewaarworden van energie, mijn lichaam als instrument, mijn vermogen de essentie van de mens tegenover mij te ontmoeten en aan te spreken, en hem/haar te helpen deze concreet vorm te geven en te belichamen in het in het aardse dagelijkse werk en leven. Mijn gave om te helen, in te voelen, door te voelen, harten te helpen openen, en de ander te begeleiden datzelfde te doen. De blokkades die geluk en vrijheid in de weg staan te helpen doorvoelen en los te laten, stress uit het zenuwstelsel laten helpen wegvloeien…
Dit alles is voor mij vele malen belangrijker gebleken dan het intellect. Twijfelen, was en is daarin erg belangrijk. Want door twijfel niet te durven toe te laten en te voelen, blijf je doorrennen in de groef die je kent. Zo krijg je meer van hetzelfde…. En in de stilte wordt creatie geboren en krijgt je essentie de ruimte.
Het betekende dat ik moest toegeven wat ik al jaren wist en ‘undercover’ deed: dat ik het beste functioneer als ik alle kennis loslaat en in elk nieuw moment laat ontstaan wat gecreëerd wil worden en nodig is. Mijn intuïtie volgen. En dat uit zich heel concreet in het dagelijks leven en werken. En niet dat je je hersens dan niet meer gebruikt, het brein is dan dienend in het geheel, en niet meer per definitie leidend.

LEVEN IN ESSENTIE

Sindsdien is het leven veel meer in flow. Veel levendiger, creatiever, energieker, speelser, en leuker, ontmoet ik veel meer leuke mensen en situaties. Dat ontstaat dan. Én het leven is congruenter met wat ik voel dat léven is. Het wordt veel levendiger, speelser, en je voegt iets toe aan het geheel waarvan ik voel ‘wat de bedoeling’ hier in dit aardse écht is. En ik voel: er is nog heel veel méér, er is nog veel uit te pakken.
En dat wens ik iedereen toe. En de wereld als geheel ook. Dat iedereen ontspannen zijn of haar eigenheid en creatieve uitdrukking geeft aan wie hij in wezen is. Zijn of haar essentie leeft en al het potentieel kan uitpakken en vormgeven. Hart gedragen wijze keuzes maakt, in het persoonlijke leven, op het werk en naar keuzes naar de gemeenschap en het welzijn naar elkaar en de aarde toe. Verantwoordelijkheid nemen voor dat wat je weet en drijft. Met de Liefde als leidraad. Ook in situaties waarin dat lastiger is, zoals op het werk of in relaties. Dat is mijn drijfveer om mensen te begeleiden naar het leven van hun essentie en potentieel, in verbinding met zichzelf en anderen, waar dan ook; thuis, in relatie, op het werk, met allerlei vraagstukken… De pracht en natuurwetten van onze mooie planeet in acht nemend. Door te leren voelen, door systemisch- en energetisch werk in persoonlijke begeleiding, opstellingenwerk en in groepen en trainingen. Trainingen over angst en stress van een overprikkeld lichaam en zenuwstelsel leren voelen en loslaten in welke vorm dan ook, horen daarbij.

En het gebeurt me nog regelmatig dat ik dat spannend kan vinden in een omgeving met mensen die puur het intellect als belangrijkste valideren. Dat wat ik op school had geleerd en waar ik lange tijd in mijn werkend leven vandaan zelf kwam. En dan niet de kiezen op elkaar zetten maar ontspannen doorademen en mijn waarheid spreken.
En allez: ik blijf nog steeds een intelligent wijs wezen maar durf nu wel de flow op te zoeken en de energetische universele wetten te volgen en die dienstbaar in te zetten. Dan leef je het leven
Hoe cool is dat?